Geschiedenis van het Oude Israël

Geschiedenis van het Oude Israël - Sinds het Begin der Tijden
Israël is een natie die in onze moderne tijd sinds 1948 bestaat; maar, de geschiedenis van het Oude Israël en haar volk begon al aan het begin der tijden. De eerste mens die de aarde bewandelde was een man met de naam Adam. Alle mensen, naties en volkeren zouden uiteindelijk van deze man afstammen. Hij was een man die uit het stof werd geschapen dat we dagelijks van onze vloer vegen. Hij kreeg later gezelschap van een vrouw met de naam Eva, die letterlijk uit één van zijn ribben werd gevormd. Net zoals de staat Israël dat later zou doen, liepen deze twee mensen samen met God, praatten zij met God en leefden zij alleen met God samen in een paradijs dat Eden werd genoemd. Maar, hun zondeval beëindigde dit alles en heeft sindsdien geleid tot de vorming van de wereld zoals we die vandaag de dag kennen.

Vele eeuwen zijn vervlogen sinds Adam en Eva de Hof van Eden bewandelden. Nu kan de mensheid alleen maar gissen naar de dingen die deze twee mensen in hun tijd op onze planeet zagen. Maar het beetje dat we wel weten vertelt ons het meest belangrijke verhaal dat de mensheid ooit zal kennen of kunnen begrijpen. Het is het verhaal over een natie die uiteindelijk het aardse thuis zou vormen voor de Verlosser van de hele mensheid; Jezus Christus, de Zoon van God.

Geschiedenis van het Oude Israël - Als Een Natie
Ook al zou het Oude Israël na de schepping van Adam en Eva nauw betrokken zijn bij een groot aantal verbazingwekkende en historische gebeurtenissen -- zoals de vloed die de aarde overspoelde en het verspreiden van de menselijke rassen -- toch begonnen de mensen zich pas in de tijd van Abraham werkelijk tot een natie te verenigen.

Abraham ontving, zoals het 15^e hoofdstuk van het boek Genesis uitlegt, van God een verbond van de waarheid. In deze belofte werd Abraham er van verzekerd dat zijn volk zo talrijk zou worden als de sterren aan de hemel (Genesis 15:5) en dat zijn volk het land waarop hij stond in bezit zou nemen (Genesis 15:16-21). Uit Abraham's lichaam zou de meest invloedrijke en meest controversiële natie aller tijden voortkomen. Sinds het Israëlische volk als een natie begon te bestaan, is dit volk altijd ofwel zeer geliefd ofwel zeer gehaat geweest. Door hen zijn velen gezegend en door hen zijn velen vervloekt. Door hen en hun bestaan zijn wij, hoe dan ook, wie we zijn.

De natie werd vernoemd naar Jakob, de kleinzoon van Abraham. Nadat hij met God had geworsteld (Genesis 32:22-31) werd Jakob's naam veranderd in "Israël". Later ging het volk van Israël het land binnen dat hen beloofd was, zoals God had voorspeld. Maar, dit gebeurde pas nadat een reeks van gebeurtenissen het volk tot een periode van slavernij in Egypte had geleid. Jozef, één van Jakob's zonen, werd in Egypte de hoogste leider onder Farao en bood zijn volk een thuis in Egypte. Maar na zijn dood vielen zijn nakomelingen uit de genade van de Farao en werden zij 400 jaar lang in slavernij onderdrukt. Maar, God bracht hen uit hun eigen midden een verlosser die Zijn uitverkozen volk uiteindelijk zou bevrijden. Deze verlosser, Mozes, werd door God op een machtige en bovennatuurlijke manier gebruikt om de Israëlieten uit Egypte te leiden en hen naar het Beloofde Land te voeren.

Als gevolg van zonde in het kamp, en ook van een daad van ongehoorzaamheid van Mozes zelf, doolde de Israëlische natie veertig jaar lang door de woestijn en zou Mozes zelf nooit het Beloofde Land aanschouwen. Maar toen zij het Beloofde Land binnen gingen gaf God hen een nieuwe leider: Jozua, één van de grootste leiders onder Mozes. Nu de ongehoorzame generatie heengegaan was kon de nieuwe generatie van de Israëlieten het Beloofde Land binnentreden; de daaropvolgende 1500 jaar werd dit land door hen bewoond.

Israël’s verblijf in het Beloofde Land bleek verre van vredig te zijn. In de vroege jaren veroverde de natie, die door Jozua en een groep rechters en Koningen werd geregeerd, het hele Beloofde Land door alle goddeloze volkeren te verdrijven. Zij aanbaden de Heer en kregen een naam als invloedrijke natie. Veel leiders zoals Samuël, Koning David, Koning Salomo, Elia, Jeremia en Daniël, zouden de natie en haar volk beïnvloeden. Maar, de natie zou ook moeite hebben om een recht en gehoorzaam pad met de Heer te bewandelen. Het gevolg hiervan was dat Israël eigenlijk nooit helemaal beslag wist te leggen op de door God aangereikte zegeningen. Sterker nog, Israël zou een tijdlang als natie in tweeën worden gesplitst, uit hun land verdreven worden en van hun Vader God afgescheiden worden. Steeds weer zou het Oude Israël ongehoorzaam zijn aan God, alleen maar om vervolgens weer berouwvol onder God's genade terug te keren. En toch leidde hun ontrouw aan Hem tot een afscheiding van God en een afname van hun invloed op de geschiedenis.

Maar na een stilte van 400 jaar, waarin geen gewag werd gemaakt van enige communicatie tussen Israël en God, zou de invloed van het Oude Israël weer van zich laten horen, en dit keer met eeuwige gevolgen. Met deze woorden: "Luid klinkt een stem in de woestijn: 'Maak de weg van de Heer gereed, maak recht zijn paden! Iedere kloof zal worden gedicht, elke berg en heuvel geslecht, kromme wegen recht gemaakt, hobbelige wegen geëffend; en al wat leeft zal zien hoe God redding brengt.'" (Lucas 3:4-6) zou een man met de naam Johannes de Doper de wereld klaarstomen voor de belangrijkste man die ooit zou leven. Jezus, de verlosser van de zielen, werd in Israël geboren. Zijn leven, Zijn dood en Zijn wederopstanding werden de eeuwige bakens voor de redding van alle generaties en de verbinding tussen het menselijke hart en God.

Geschiedenis van het Oude Israël - Een Voorbeeld voor Ons Allen
De geschiedenis van het Oude Israël is een voorbeeld voor alle naties en alle mensen. Dankzij hun voorbeeld kennen we tegenwoordig het belang van onze gehoorzaamheid aan onze Schepper. Dankzij hun voorbeeld begrijpen we de grootsheid van God's genade en de kracht van Zijn vermogens. Zelfs in praktische opzichten heeft onze hedendaagse wereld veel van hen geleerd, van hoe een sanitair leven te leiden tot hoe we in onze samenleving onder de heersende wetten kunnen leven.

In 70 na Christus zou Israël vernietigd worden. Maar, het Israëlische volk ging niet verloren en hun invloed hield niet op; vooral voor de vele mensen die de naam Jezus volgden. Bijna 2000 jaar later herwon Israël haar status als een natie, ook al wordt deze niet door iedereen geaccepteerd, en is Israël nog steeds een machtige staat in onze wereld. Het hoeft eigenlijk niet eens gezegd te worden dat de geschiedenis van Israël meer is dan gewoon een oudheidkundige geschiedenis. Hun invloed heeft de wereld veranderd en Hij die hen tot Zich riep roept nog steeds alle mensen die Zijn stem willen horen.