 |
 |
Wat was de oorspronkelijke Hebreeuwse naam van Flavius Josephus? Hoe ziet zijn geschiedenis er uit?
Josephus ben Mattias werd in ongeveer 37 na Christus geboren in een priesterlijke familielijn die hoog in aanzien stond. Hij staat beter bekend als Flavius Josephus en dit werd een zeer invloedrijke naam in de Joodse gemeenschap. De term "ben" betekent "zoon van".
Zijn vader was een priester en samen met zijn broers werd Flavius Josephus uitzonderlijk goed opgeleid en begon hij al op vroege leeftijd een diepe interesse te ontwikkelen in het vergaren van kennis. Hij blonk uit in zijn studies, maakte voortgang die ver boven de anderen uitsteeg en ging op zoek naar nieuwe hoogten.
Hij ging in discipelschap onder een ascetische kluizenaar met de naam Banus en werd geassociëerd met sekten als de Essenen en de Farizeeërs. Hij sloot zich officieel bij deze laatstgenoemde groep aan toen hij achttien jaar oud was. Op dat moment stond hij bekend als een geleerde en wereldse jongeman die zich toewijdde aan zowel religieuze als politieke kwesties.
Religieus gezien streefde Josephus naar een hoogst mogelijke kuisheid en leefde hij onder Banus met de meest strikte fysieke ijver: hij at alleen zelf-gekweekt voedsel, hij droeg alleen kleren die van bomen waren gemaakt en hij baadde regelmatig in koud water.
Politiek gezien hield Flavius Josephus een pleidooi voor de vrijlating van verschillende mede-priesters die in afwachting waren van veroordelingen door Nero. Nadat hij de macht had gezien die Rome uitstraalde werd hij ook een openlijk tegenstander van de Joodse opstand tegen Rome, omdat hij wist hoe graat de schade zou zijn die zijn volk zou oplopen door de Romeinse reactie op de opstand.
Een jaar later, in ongeveer 67 na Christus, leek Flavius Josephus van standpunt te veranderen en koos hij de zijde van strijdkrachten in Galilea om daar verschillende steden te versterken, extra voorzieningen op te slaan, en de militairen te trainen.
Maar zijn hoop om weerstand te kunnen bieden tegen een mogelijke slachting door een zekere Vespasianus, werd de grond in geboord en Flavius Josephus belandde in het gevang. En toch, terwijl hij door Vespasianus werd overwonnen, wist Flavius Josephus zijn respect te winnen en werd hij op miraculeuze wijze uit zijn gevangenschap vrijgelaten.
Na zijn vrijlating verliet Flavius Josephus Galilea met de zoon van Vespasianus, Titus, en ging naar Jeruzalem waar hij diende als een Romeins tolk en bemiddelaar. Daar diende zich vervolgens een nieuwe veldslag aan. De Romeinse strijdkrachten kwamen in actie tegen de Joden. Opnieuw bevond Flavius Josephus zich tussen beide partijen in.
Hoewel hij zijn volk opriep om zich over te geven om de stad te sparen, kon Flavius Josephus alleen maar toekijken hoe zijn volk opnieuw in een verwoed gevecht werd overwonnen. Jeruzalem werd ingenomen en vernietigd.
Flavius Josephus ontsnapte naar Rome, werd daar een staatsburger en voegde zich weer bij Titus, dit keer als een gast van de keizer. Hij genoot hier een keizerlijk pensioen. Hier kreeg hij, die eerst gewoonweg Josephus werd genoemd, zijn nieuwe titel Flavius Josephus. Onder deze naam schreef hij verscheidene literaire werken. Al deze werken waren historische sentimenten voor zijn Joodse volksgenoten en van zijn eigen persoonlijke leven.
Leer Meer Over Josephus!
|
|
|
Backflip
BlinkBits
Blinklist
blogmarks
del.icio.us
digg
Furl
Raw Sugar
reddit
Shadows
Simpy
Spurl
Technorati
Yahoo My Web
More...