De Amerikaanse Indianen

De Amerikaanse Indianen - Indianen en Europeanen
De Amerikaanse Indianen aan de Oostkust begroetten de bezoekers uit Europa in de 16^e en 17^e eeuw met enthousiasme. Ze vonden deze bebaarde blanke mannen vreemd maar waren verrukt door de stalen messen, spiegels, koperen ketels en andere intrigerende nieuwigheden. De inheemse stammen waren meer dan behulpzaam en gastvrij. Zonder hun hulp zouden de eerste golven van kolonisten hun avontuur in dit onbekende land niet overleefd hebben.

Maar na verloop van tijd verloren de Europeanen alle respect voor het waardevolle land en haar grondstoffen en begonnen in plaats daarvan een onverzadigbare hebzucht en arrogantie ten toon te spreiden. De Europeanen zetten hun bedoeling om dit nieuwe continent te veroveren om in barbaarse aanvallen en invasies. De Amerikaanse Indianen realiseerden zich al snel dat de indringers in overweldigende aantallen zouden oprukken: zo veel "als de sterren in de hemel". In het begin probeerden de bewoners van dit land nog zij aan zij met de Europeanen te leven. Maar steeds meer problemen kwamen naar boven. Naast al hun indrukwekkende snufjes bracht de blanke mens ook allerlei dodelijke ziektes met zich mee.

De kolonisten en de ontdekkingsreizigers brachten mazelen, pokken, cholera, geelzucht en nog veel meer verwoestende ziektes met zich mee. Hierdoor nam de Indiaanse bevolking drastisch in aantal af en werden hele dorpen vernietigd. Bovendien leidde de arrogante houding van de groeiende blanke bevolking tot de Indiaanse Oorlogen, de "Indian Removal Act" (de "Indianen-verwijderingswet", 1830), en in 1890 tot één van de ergste slachtpartijen ooit -- Wounded Knee, in Zuidelijk Dakota. Hier werden krijgers, vrouwen en kinderen op een gruwelijke manier door de Cavalerie van de Verenigde Staten afgeslacht. De regering van de Verenigde Staten begon relocatie-programma's en de nu vermaarde "Trail of Tears" ("Spoor van tranen") mars, waarin honderden Cherokee indianen stierven ten gevolge van uithongering, ziektes en blootstelling aan de elementen. De Indianen namen niet alleen sterk in aantal af, maar werden ook uit hun huizen gezet, van hun gebruiken ontdaan en zelfs verboden om hun autochtone talen te spreken. Hun kinderen werden van hen afgenomen en naar scholen gestuurd om hen "beschaafd" te maken en zij werden zo gedwongen om elk aspect van hun afkomst achter te laten. In Januari van het jaar 1876 dwong de regering van de Verenigde Staten hen om in 'reservaten' te leven, waar de meerderheid van de Amerikaanse Indianen vandaag de dag nog steeds verblijft.

De Amerikaanse Indianen - De Indianen in de 20^e Eeuw
Sommige mensen zien de Amerikaanse Indianen als een taai volk. De "Indian Citizen Act" (de "Indiaanse Burgerwet", 1924) bood de inheemse Indianenstammen het officiële Amerikaanse staatsburgerschap. Dit kwam deels door de heldhaftige wijze waarop velen van hen in de Eerste Wereldoorlog hadden gediend. Anderen, waaronder Jim Thorpe, Sequoyah en Sacajawea, hadden hun volk op een grootse manier vertegenwoordigd. Tegenwoordig zijn er in de Verenigde Staten meer dan 500 erkende stammenregeringen. Deze besturen zichzelf en worden binnen Amerika als soevereine naties van volkeren beschouwd. Volgens getallen van het Amerikaanse census bureau uit het jaar 2000 zijn er op dit moment meer dan 2.48 miljoen Amerikaanse Indianen.

De meesten van hen leven nog steeds in de reservaten, die als enkele van de meest armoedige delen van de Verenigde Staten worden beschouwd. Volgens getallen van het "Bureau of Indian Affairs" (het "Departement voor Indianenzaken") uit 2002 is de werkloosheid er 5 maal zo hoog als onder de algehele Amerikaanse bevolking. Net zoals dit zo vaak het geval is onder verslagen en onderdrukte volkeren hebben zij enorm geleden onder de plagen van alcoholisme en zelfmoord. Ooit waren zij een levendig en vindingrijk volk. Maar ze zijn beroofd, vernederd en verwijderd van alles wat hen gewoon was. Hoewel velen door de eeuwen heen hebben geprobeerd om de inheemse Indianen te civiliseren, tot het Christendom te bekeren en te amerikaniseren, zijn er tegenwoordig organisaties die het belangrijke erfgoed van deze volkeren herkennen. Zo zegt Wiconi International bijvoorbeeld: "wij streven er naar dat de Autochtone volkeren de ultieme vrijheid leren kennen en leren ervaren, en naar hun bevrijding van de machten van het duister die nog steeds in hun landen en gemeenschappen heersen".