Indus Vallei

Indus Vallei - Vroege Steden en Artefacten
Eén van de steden in de Indus Vallei is Harappa. Mohenjodaro is een aangrenzende stad die zich ongeveer 550 kilometer van Harappa bevindt. Opgravingen hebben grote, gestructureerde muren en massieve stenen gebouwen blootgelegd, die hoogst ingewikkelde sanitaire- en drainage-systemen hadden. De cultuur zelf was zeer woest en onaantrekkelijk omdat de beschaving zich niet op goud en grote monumenten concentreerde. Men denkt dat Harappa oorspronkelijk rond 3300 voor Christus een boerendorp was. Mohenjodaro is de zusterstad van Harappa en de twee steden vormden samen het centrum van de beschaving. Omdat de principes voor de stedenbouwkundige planning zonder verandering in alle andere plaatsen werden aangehouden, vormden deze twee steden de basis voor de steden die hierna werden gebouwd. Beide steden waren anderhalve kilometer breed en anderhalve kilometer lang en hadden geen defensieve stadsmuren aan de buitenkant. Het stratenplan, dat beide steden in 12 blokken verdeelt, onthult een groot begrip van verkeersproblematiek; de straten hadden afgeronde hoeken zodat wagens gemakkelijk om de hoek konden gaan. Met uitzondering van de blokken in het Westen van het centrum bestond de basiseenheid van de stadsplanning uit individuele woningen.

In Mohenjodaro werden in de verschillende straten en huizen negenendertig skeletten gevonden en men vermoedt dat Ariërs de stad waren binnengevallen en een groot aantal van de inwoners hadden vermoord. Ook werd in deze stad een stuk speelgoed opgegraven dat misschien als een fluit werd gebruikt. Het voorwerp heeft de vorm van een vogel en was uit terracotta vervaardigd. Wanneer in het gat werd geblazen produceerde het voorwerp een fluitend geluid. Er werden ook kubusvormige dobbelstenen opgegraven, en een ratelaar voor een baby. Het ratelende geluid werd geproduceerd door kleine stukken klei die in de ratelaar waren gestopt. Nu en dan verstopten de inwoners waardevolle versieringen in potten, die onder de vloer van het huis werden begraven. Zilveren potten en gouden en zilveren versieringen zijn opgegraven. Deze bieden bewijs voor de aanwezigheid van rijke kooplieden of landeigenaren. Opgravingen hebben eveneens stenen beeldjes van zittende mannen opgeleverd die enkele van de voorouderlijke leiders van de gemeenschappen zouden kunnen voorstellen. Er is ook bewijsmateriaal gevonden dat aangeeft dat priesters of koningen over de steden heersten. Opgegraven beelden laten een haarband om het hoofd zien, evenals een armband en een mantel versierd met klaverpatronen, die oorspronkelijk met rood pigment waren gevuld.

Indus Vallei – Heersers
De heersers in de steden van de Indus Vallei regeerden door de handel en de religie te beheersen, niet door militaire macht. Er zijn geen aanwijzingen gevonden voor oorlogvoering of voor het gebruik van wapens. De heersers hadden zegels met dierensymbolen en tekst en droegen decoraties die van zeldzame materialen waren vervaardigd. Elk dierensymbool representeerde de een of andere machtsvorm: de stier symboliseerde de leider van de kudde, mannelijk en sterk; het olifantensymbool was verbonden aan de handelswaren die werden geruild; de buffel representeerde een defensieve beschermende houding; de tijger werd door ondergeschikte bestuurders gebruikt; de eenhoorn lijkt een belangrijk symbool van de elite te zijn geweest en werd gebruikt in het bestuur van de verschillende nederzettingen, waarvan de economische en politieke macht zich in de grote steden bevond.

Indus Vallei – Religie
De cultuur van de Indus Vallei lijkt een primitief religieus systeem te hebben gehad. Er wordt gesuggereerd dat dit volk naast een moedergodin, die een symbool voor de vruchtbaarheid was, ook in zekere mate dieren vereerde. Een dergelijke afbeelding is op een zegel aangetroffen waarop een figuur in een zittende yoga-achtige positie is afgebeeld. Men denkt dat dit een vroege voorstelling van een Hindoe-god is. Het is moeilijk om namen te vinden voor de goden van de Indus Vallei uit de oudheid. Het lijkt zo te zijn dat hun goden met de beschaving zijn verdwenen. Wat een contrast we hierin kunnen zien met het Christendom.